article
1.6173697
Doorn - De oudste marinier van Nederland, Hotze de Jager uit Doorn, is 100 jaar! De Jager, vanwege de verdiensten in zijn werkzame leven meermalen onderscheiden (o.m. koninklijk), vindt ‘oudste marinier’ een eretitel: ‘‘Verder is er niemand van ons met die leeftijd.’’
Hotze de Jager met 100 jaar de oudste marinier
Doorn - De oudste marinier van Nederland, Hotze de Jager uit Doorn, is 100 jaar! De Jager, vanwege de verdiensten in zijn werkzame leven meermalen onderscheiden (o.m. koninklijk), vindt ‘oudste marinier’ een eretitel: ‘‘Verder is er niemand van ons met die leeftijd.’’
http://nieuwsbode-heuvelrug.nl/nieuws/hotze-de-jager-met-100-jaar-de-oudste-marinier-1.6173697
2016-07-07T08:43:01+0000
http://nieuwsbode-heuvelrug.nl/polopoly_fs/1.6173713.1467888790!image/image-6173713.jpg
Nieuws
Home / Nieuws / Hotze de Jager met 100 jaar de oudste marinier

Hotze de Jager met 100 jaar de oudste marinier

  • Reageer
  • U kunt deze pagina printen door gebruik te maken van de standaard print mogelijkheden in uw browser.

Foto's
1
Reacties
Reageer
Door: Nieuwsbode Heuvelrug - Jos van der Meer
  • Afbeelding
    Beschrijving
    Hotze de Jager uit Doorn is op 6 juli 100 jaar geworden. “Eens marinier, altijd marinier”, vindt hij. Foto: Jos van der Meer
Doorn - De oudste marinier van Nederland, Hotze de Jager uit Doorn, is 100 jaar! De Jager, vanwege de verdiensten in zijn werkzame leven meermalen onderscheiden (o.m. koninklijk), vindt ‘oudste marinier’ een eretitel: ‘‘Verder is er niemand van ons met die leeftijd.’’

In Doorn voelt de in Voorschoten geboren en in Oegstgeest getogen De Jager zich thuis. Hij woont sinds 1980 in woonzorgcentrum Het Woonoord aan de Woestduinlaan. Voorheen was dat het appartementengebouw van de Bond van Nederlandse Militaire Oorlog- en dienstslachtoffers (BNMO). Van die belangenorganisatie is De Jager mede-initiatiefnemer. De Jager woont, kortom, in een resultaat van zijn eigen levenswerk.

Na de ULO

Als 18-jarige jongen, 1934 was het, ging hij na de ULO in militaire dienst. Die omgeving sprak hem aan: ‘‘Vooral vanwege het verdedigen van je eigen land.’’ Hij stapte over naar de marine, werd beroeps. Werd gelegerd in Indonesië, en ging enkele jaren later met tropenverlof naar huis. Precies bij aankomst brak ook voor Nederland de Tweede Wereldoorlog uit. Dat gegeven werd bepalend voor zijn verdere leven. Want de Duitse bezetter moest niets hebben van beroepsmilitairen van vijandelijke machten.

Gewond in Duitse handen
De Jager reisde in mei 1940 per bus van Den Helder richting huis en de bus werd gebombardeerd. Met zware verwondingen aan borst, longen en schouder viel hij in Duitse handen. Kwam als krijgsgevangene terecht in kamp Castricum maar wist, zoals hij zelf omschrijft, ‘‘op slinkse wijze te ontsnappen’’.

Ondergedoken
De Duitsers, zegt hij, bleven hem de rest van de oorlog achtervolgen. Hij werd opnieuw opgepakt, weigerde ‘de verklaring op erewoord’ te ondertekenen, ontsnapte weer, dook onder. Deed verzetswerk bij de Binnenlandse Strijdkrachten. En zag om zich heen hoezeer oorlogservaringen collega-militairen traumatiseerden.

Oorlogsgeweld
Nadat hij in 1944 met een arts sprak over de enorme invloed van oorlogsgeweld op militairen, ontstond het idee een vorm van opvang te realiseren. Dat werd, in 1945, de BNMO (inmiddels vanuit Doorn ook voor politiemensen, brandweerlieden en ambulancepersoneel). De Jager is er 70 jaar lid van.
Door de lichamelijke klachten kon hij na de oorlog zijn dienst niet voortzetten. “Helaas”, zegt hij. Wel bleef hij in dienst van Defensie. Tot hij in 1976, na 49 dienstjaren, met pensioen ging.